به قلم: دکتر محمد علی زارعیان، مدیر تحقیق و توسعه بهزی

. تجربه ما در بهزی در گفتگو با کاربران مختلف، بیماران یا به جویان (بیماران در بهزی با نام جویندگان سلامتی یا “به جو” معرفی می شوند) بیانگر این سوال بوده است که اکثرا با این پرسش ها مواجه هستند که :

آیا بوسیله بهره گیری از خدمات بهزی ارزشی برای آنها ایجاد میشود؟

آیا ارزش دارد که هزینه کمی به صورت ماهیانه بپردازیم تا از آموزش و مراقبت بهزی استفاده کنیم؟

چرا باید به حفظ سلامت خود اهمیت دهیم؟ چه انگیزه ای باعث می شود خود را واداریم دست از بعضی لذتها بکشیم تا بتوانیم سلامت خود را حفظ کنیم؟

آگاهی از اصولی که زندگی ما را بهبود میدهد تا چه اندازه برای ما حیاتی است؟

بر این اساس در این نوشته به بررسی پاسخ این پرسش ها از زاویه دید بهزی به عنوان سازمانی میپردازیم که متولی توسعه دانش خود مراقبتی است. این پاسخ ها را در اختیار شما کاربران محترم قرار دهیم تا راهگشای مسیر تصمیم گیری و انتخاب بهتر باشد:

همه ما وقتی بخواهیم یک تصمیم هزینه بردار بگیریم باید هزینه فایده آن را بسنجیم تا بتوانیم در مورد آن تصمیم درستی بگیریم. یعنی اگر برای کاری هزینه ای می کنیم، باید فایده ای که از آن نصیب ما می شود بیش از هزینه باشدکه می پردازیم. البته فایده همه کارها در کوتاه مدت ظاهر نمی شود و گاه سالها طول می کشد تا هزینه ای که می کنیم به شکل سود ظاهر شود. رفتارهای سالم نیز به مثابه یک سرمایه گذاری بلندمدت هستند که گرچه در سنین پایین نیز اثرات مفیدی در عملکردهای جسمی و ذهنی دارند ولی در سنین بالا به صورت چشمگیری اثرات خود را ظاهر می کنند. مثلا رفتارهای غذایی صحیح در کوتاه مدت سلامت گوارش و شادابی را به همراه دارند و در بلندمدت سلامت اعضای مختلف و در امان ماندن از بیماریهای مزمن مثل دیابت، فشارخون، بیماریهای قلبی، سرطان و … را به همراه دارند. رفتارهای غذایی غلط شاید به لذتهای چند ساعته را به همراه داشته باشند ولی علاوه بر عوارض گوارشی در کوتاه مدت، استعداد بروز بیماریهای مزمن را در سنین بالا افزایش می دهند. پس پاسخ ما این است …بله، به نظر میرسد که سرمایه گذاری روی کسب دانش و آگاهی تاثیر به سزایی روی بهبود وضعیت سلامتی گذاشته و روی کیفیت زندگی بسیار موثر است. و این هم دلایل ما:

  • فرقی نمی کند ما چه هدفی در زندگی داشته باشیم؛ یک مادی گرای محض باشیم یا یک زاهد دنیاگریز، وقتی سلامتی خود را از دست بدهیم تمام همت ما مصروف بازگشت سلامتی می گردد و تمام اهدافمان تحت الشعاع قرار می گیرد. پس چاره ای نداریم جز این که برای نگاه داشتن تندرستى برنامه بریزیم و هزینه کنیم. پس چرا این هزینه برای ما گران محسوب میشود؟ باید بدانیم که این یک هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری است!
  • آیا فکر میکنید نگاهداشت تندرستی بیشتر از این که هزینه داشته باشد، محرومیت و محدودیت های خودخواسته به همراه دارد؟ بله ولی این محدودیت زمانی که سلامتی نسبی دارید خیلی شدید نیست و به تعبیری باید خودمان را در یک محدوده مشخص نگهداریم تا بتوانیم از سلامتی خود نگهبانی کنیم. کسی که به دنبال تندرستی است نمی تواند بی محابا هر چیزی بخورد و هر کاری انجام دهد و باید برای هر فعالیتی که انجام می دهد در یک محدوده منطقی صورت بگیرد، محدوده ای که مشابه محدوده دیگران نیست و خاص خود اوست؛ مثلا حد مصرف غذا یا انجام ورزش برای افراد مختلف متفاوت است و شاید این گاها سخت به نظر برسد ولی وقتی تبدیل به روتین زندگی و عادت روزانه شد ساده میشود.
  • کمی تأمل به ما نشان می دهد که بسیاری از اوقات نگاهداشت سلامتی نه تنها هزینه ندارد، بلکه نیازمند هزینه نکردن است؛ مثلا یک کارگر سیگاری گاه درآمد دو ماه خود را در سال برای خرید سیگار هزینه می کند و البته این همه ماجرا نیست، چرا که در دوران میانسالی پس انداز خود را هم باید هزینه درمان بیماریهای ایجادشده به واسطه مصرف سیگار نماید. اگر بخواهیم مثال دیگری در این باره بزنیم می توانیم به رفتارهای غلط غذایی اشاره کنیم؛ کسی که غذا را خوب نمی جود و سریع می خورد، چون رفلکسهای پری معده با تأخیر به مغز ارسال می شوند حجم بیشتری از غذا مصرف می کند، همچنین به دلیل هضم و جذب ناقص غذای نیمه جویده نیازش به دریافت غذا در وعده های بعدی نیز بیشتر می شود. البته این همه ماجرا نیست؛ چرا که به مرور زمان درگیر بیماریهای گوارشی می شود و مجبور به هزینه کردن برای خرید دارو. شاید باور نکنید ولی خوب است بدانید که مردم ایران سال ۹۵ برای خرید ۴ قلم از داروهای گوارشی، ۵۰۰ میلیارد تومان هزینه کرده اند، یعنی معادل هزینه تعمیر و بازسازی ۳۰۰۰ مدرسه. تازه اینجا پایان داستان نیست، چرا که در درازمدت استعداد دیابت و فشارخون پیدا می کند و باز مجبور است برای کنترل قند خون و فشارخون هزینه کند و بعد از بروز عوارض دیابت و فشارخون برای کنترل آنها هم باید هزینه مجددا انجام دهد
  • می بینید که یک رفتار غلط چگونه برای تمام عمر هزینه های میلیونی روی دست فرد می گذارد؛ هزینه هایی که می توانست صرف لذتهای مشروع او، خانواده و دوستانش شود ولی برای جبران اشتباهاتش هزینه شد و لذت را از او، خانواده و دوستانش گرفت.
  • همه ما حداقل یک بار تجربه بیماری را داشته ایم و متوجه شده ایم که وقتی کسی بیمار می گردد تنها خودش درگیر ماجرا نیست؛ چرا که اگر نیروی کار در خانواده باشد، با ترک کردن کار، یا دیگران باید جای او را پر کنند یا اینکه کارش را از دست میدهد و اگر نیروی کار نباشد تمام کسانی که به نوعی با او در تماس هستند درگیر بیماری او خواهند شد، و طبعا این بیماری هر چه که شدیدتر باشد آنهایی که درگیر بیماری او هستند سختی بیشتری را تحمل خواهند کرد. بماند که هزینه های سیستم درمانی، و هزینه های ترک کار، و هزینه های تحمیل شده به خاواده و دوستان، و انواع هزینه های مشابه او نیز بیشتر خواهد شد. با این حال به نظرتان هزینه بیماری بیش از هزینه حفظ سلامتی نیست؟
  • معمولا دستورات حفظ سلامتی دستوراتی به ظاهر کوچک و دارای نتایج شگرف هستند. عمده این دستورات نیز هزینه ای ندارند و تنها هزینه شان کمی همت به خرج دادن و اصولی عمل کردن است.
  • اگر نگاهی به عادتهای غلط خودمان بیاندازیم، متوجه خواهیم شد که بسیاری از آنها تبعات کوتاه مدت و بلندمدتی دارند که ارزش ادامه دادن ندارند. مثلا پرخوری شاید برای ساعتی یا کمتر از آن ما را ارضا کند، ولی سنگینی و درد و کسالت و عدم اشتهای غذا و کراهت از خوردن بعد از آن، ساعتها ما را درگیر خواهد کرد؛ و باقی عادتهای غلط نیز به همین قیاس.

اکنون چالش این است که وقتی می توان با اختصاص ۲۰-۳۰ دقیقه به ورزشی مثل پیاده روی سریع  در روز، خوب جویدن غذا، پرهیز از پرخوری و پرنوشی، به موقع خوابیدن، و رعایت دستوراتی ساده از این دست، از شر بسیاری از بیماریهای سخت و صعب العلاج در امان بود، تلاش برای حفظ سلامتی ارزشش را دارد یا نه؟ سامانه بهزی به شما کمک میکند که با در اختیار داشتن دانش و آگاهی بین المللی و یادگیری آن و دسترسی مداوم به کادر درمانی خود، هر روز با تغییری اندک نسبت به دیروز به سمت سبک زندگی درست حرکت کنید.  سبک زندگی درست و تعادل در زندگی میتواند فرصت شما را برای بهره بردن از لذتهای بیشتر در زمانی طولانی تر فراهم کند.

مهمترین سرمایه ای که در طول عمر به آن نیاز داریم سلامتی است، لذا به رایگان از کف دادنش خسارتی است بس بزرگ.

در مسیر این تحول بزرگ همراه شما هستیم.